Verblijfsvergunning

Een leuke foto van Rosa op het strand want bij het immigratie kantoor was telefoneren en fotograferen verboden, niet dat er iets te fotograferen was hoor. 
Op de eerste maandag na aankomst in Kristansand togen wij allen naar het politie bureau alwaar wij ons moeten melden en een verblijfsvergunning moeten aanvragen. Helaas het kantoor van de immigratie dienst was gesloten. Alleen op dinsdag, donderdag en vrijdag open tussen 8:30 en 15:30. Omdat Michel mee moet en dinsdag niet zo goed uitkomt besluiten we op donderdag nogmaals te gaan. 
Michel had in januari geen enkel probleem met de aanvraag dus vol goede moed gaan we donderdag ochtend weer naar het politie bureau. We komen om half tien aan en trekken nummer 34 uit de automaat met volgnummers. De dame achter het loket is een uur aan het werk en is bij nummer 5. Snelle rekensom, we moeten nog zo’n 6 uur wachten voor we aan de beurt zijn! Dan toch maar weer terug naar huis en morgen iets vroeger proberen.
Op vrijdagochtend zet Michel mij om even voor half negen bij het politiebureau af zodat ik alvast in de rij kan staan voor een nummer. De hal staat al helemaal vol mensen en we moeten allemaal met de lift naar de vijfde etage. Er is helaas geen trap anders had ik die mooi naar boven genomen (gerend :-). De lift is te vol en er wil niemand uit dus er gebeurd helemaal niets. Eenmaal boven gekomen snel een nummer gehaald, nummer 19. Dat gaat  dus wel even duren. Gelukkig valt het mee er is een extra loket open en na ongeveer anderhalf uur zijn we aan de beurt. Helaas hebben we niet alle informatie die nodig is bij ons maar we zien er blijkbaar betrouwbaar genoeg uit om een formulier mee te krijgen en thuis in te vullen. Samen met een heleboel kopieen moet het wel weer persoonlijk ingeleverd worden bij de dienst maar dat mag ook aan het ‘snelle’ loket voor informatie aanvragen en Michel hoeft niet mee. 
Snel naar huis en alles invullen zodat we vanmiddag nog kunnen inleveren. 
Samen met Rosa weer naar het politiebureau, helaas het informatie loket is gesloten, weer een nummertje trekken, 43 deze keer en maar weer wachten. De dienst is nog een uur open en ik ben bang dat we niet geholpen gaan worden vandaag. Rosa zit ondertussen op de grond onder het info loket de ene tekening na de andere te maken en vermaakt zich prima.
Half uurtje voor sluitingstijd gaat gelukkig toch de info balie open en na een korte ‘ik ben eerst’ discussie met een Poolse vrouw die net aan kwam wandelen neemt de mevrouw achter het loket onze aanvraag in behandeling. Pffff nu 2 tot 6 weken wachten op de verblijfsvergunning. Weer een stap gezet zullen we maar denken. 

Op de foto zie je ons huidige appartement. We wonen in het onderste deel en mogen gebruik maken van de tuin. Omdat dit huis vrij klein is en gemeubileerd zijn we op zoek naar een groter huis, huur of koop. We hebben laatst een huurhuis aangeboden gekregen aan de west kant van Kristiansand en gingen hoopvol kijken of het geschikt was. Het huis had een leuk uitzicht en een mooie maar wel verwaarloosde tuin. De eigenaar had ons voor binnenkomst gewaarschuwd voor de troep maar dit was echt bizar. De laatste huurders betaalden de huur niet en die had ze laten uitzetten maar het hele huis stond nog vol en was helemaal uitgewoond. Erg vol, overal lag was, stonden etensresten en het stonk echt ongelofelijk. Na het weekeinde zou het huis worden leeggehaald en dan zou het beschikbaar zijn. Helaas was de huurprijs niet onderhandelbaar, wij vonden de prijs echt veel te hoog, er moest veel te veel aan opgeknapt worden om het weer bewoonbaar te maken. Niet gedaan dus. We hebben nog een huurhuis op het oog in Lillesand, daar gaan we deze week naar toe. We zijn niet de enige gegadigden, de eigenaar gaat na de bezichtigingen ( wij kijken naar het huis, hij naar ons) bedenken wie het mag huren. Duim maar mee dat dit wel gaat lukken, wij zijn er wel weer aan toe om tussen onze eigen rommel te zitten. Voor de eigenaar hebben we alvast een pakje stroopwafels gereserveerd, je weet maar nooit of het help 🙂

Maritippen

Van de barnehage Maritippen waar Rosa in augustus naar toe gaat hebben we een uitnodiging gekregen voor een kennismaking. Leuk om even te kijken en leuk voor Rosa om  met andere kinderen te spelen. We worden om 10:30 verwacht bij de afdeling Rood. 
De afdelingen Rood en Groen zijn  voor de oudste kinderen van 4, 5 en 6 jaar. Iedere afdeling heeft een eigen huis, de huizen van Rood en Groen liggen naast elkaar in een grote tuin met een boomgaard, groente tuin en een heleboel schuurtjes en speel en verstop plekken. 
We krijgen een rondleiding door het huis, beneden zijn een grote kleedruimte en douche en wc’s en een grote speelruimte met een heuse klimwand waar Rosa meteen inklimt. 
Boven is ook een speelruimte en een grote keuken met tafels en banken die gebruikt worden voor tekenen en knutselen en eten. De kinderen ontbijten en lunchen hier en op dinsdag en donderdag wordt er ook een avondmaaltijd gegeven. De kinderen helpen dan met voorbereiden en koeken. 
Na de rondleiding is het tijd voor een verhaal en een spel, alle kinderen in een kring op de grond en een van de leidsters verteld het verhaal van Goudlokje. Rosa luistert mee maar vindt het toch een beetje vreemd allemaal. Na het verhaal komen er liedjes kaartje in de kring te liggen en mogen de kinderen 1 voor 1 een kaart uitzoeken en vertellen wat erop staat, het bijbehorende liedje of gedichtje wordt door de hele groep mee gezongen. 
Rosa mag ook een kaart uitzoeken en kiest een kaart met een dansend meisje, ze mag vertellen wat er op staat en het liedje wordt voor haar gezongen, fint Rosa! Daarna kruip ze bij mij op schoot. 
Tijd voor een boterham, we mogen mee eten. De kinderen doen alles zelf en het gaat verrassend stil en ordelijk. Grappig om te zien. Na de lunch gaat de groep naar het strand en gaan wij weer naar huis. 
Rosa vond het erg leuk en wil graag nu al beginnen, helaas 4 augustus is de eerste dag. 
www.maritippen.no is de site van de barnehage.