Verblijfsvergunning

Een leuke foto van Rosa op het strand want bij het immigratie kantoor was telefoneren en fotograferen verboden, niet dat er iets te fotograferen was hoor. 
Op de eerste maandag na aankomst in Kristansand togen wij allen naar het politie bureau alwaar wij ons moeten melden en een verblijfsvergunning moeten aanvragen. Helaas het kantoor van de immigratie dienst was gesloten. Alleen op dinsdag, donderdag en vrijdag open tussen 8:30 en 15:30. Omdat Michel mee moet en dinsdag niet zo goed uitkomt besluiten we op donderdag nogmaals te gaan. 
Michel had in januari geen enkel probleem met de aanvraag dus vol goede moed gaan we donderdag ochtend weer naar het politie bureau. We komen om half tien aan en trekken nummer 34 uit de automaat met volgnummers. De dame achter het loket is een uur aan het werk en is bij nummer 5. Snelle rekensom, we moeten nog zo’n 6 uur wachten voor we aan de beurt zijn! Dan toch maar weer terug naar huis en morgen iets vroeger proberen.
Op vrijdagochtend zet Michel mij om even voor half negen bij het politiebureau af zodat ik alvast in de rij kan staan voor een nummer. De hal staat al helemaal vol mensen en we moeten allemaal met de lift naar de vijfde etage. Er is helaas geen trap anders had ik die mooi naar boven genomen (gerend :-). De lift is te vol en er wil niemand uit dus er gebeurd helemaal niets. Eenmaal boven gekomen snel een nummer gehaald, nummer 19. Dat gaat  dus wel even duren. Gelukkig valt het mee er is een extra loket open en na ongeveer anderhalf uur zijn we aan de beurt. Helaas hebben we niet alle informatie die nodig is bij ons maar we zien er blijkbaar betrouwbaar genoeg uit om een formulier mee te krijgen en thuis in te vullen. Samen met een heleboel kopieen moet het wel weer persoonlijk ingeleverd worden bij de dienst maar dat mag ook aan het ‘snelle’ loket voor informatie aanvragen en Michel hoeft niet mee. 
Snel naar huis en alles invullen zodat we vanmiddag nog kunnen inleveren. 
Samen met Rosa weer naar het politiebureau, helaas het informatie loket is gesloten, weer een nummertje trekken, 43 deze keer en maar weer wachten. De dienst is nog een uur open en ik ben bang dat we niet geholpen gaan worden vandaag. Rosa zit ondertussen op de grond onder het info loket de ene tekening na de andere te maken en vermaakt zich prima.
Half uurtje voor sluitingstijd gaat gelukkig toch de info balie open en na een korte ‘ik ben eerst’ discussie met een Poolse vrouw die net aan kwam wandelen neemt de mevrouw achter het loket onze aanvraag in behandeling. Pffff nu 2 tot 6 weken wachten op de verblijfsvergunning. Weer een stap gezet zullen we maar denken. 
Advertenties

Eerste dagen in Kristiansand

Zo de eerste dagen in Kristiansand zitten er alweer op. We beginnen een beetje bij te komen van de hele verhuisweek en de reis. Michel is naar z’n werk en Rosa en ik brengen onze tijd door in de diverse speeltuintjes in de omgeving. Het is heerlijk weer en we zijn eigenlijk de hele dag buiten. De kinderen uit de straat zijn al om 13:30 uit school en komen dan spelen in de speeltuin en op en rond het voetbal veld. Rosa praat met iedereen en begint door te krijgen dat de kinderen haar niet kunnen verstaan en dat herhalen en harder praten geen zin heeft. Ze wil nu graag Noors leren en vraagt steeds wat ze moet vragen of zeggen tegen de kinderen. Samen komen we een heel eind

sneeuw

We zijn alweer ruim een week in Zoetermeer en het werd weer tijd voor een stukje op het blog. Michel is met Pasen thuis geweest en is gisteren weer met de auto naar Kristiansand vertrokken. Hij heeft geen controle van de douane gehad deze keer en hij was vrij snel van de boot af. Het schijnt nogal uit te maken in welke rij je op de boot terecht komt, het uitladen kan erg lang duren als je pech hebt. 
De foto heeft Michel opgestuurd vanmorgen, wat een sneeuw!  Wel heel leuk om te zien zo’n witte wereld. Rosa wilde gelijk terug naar papa met haar slee. 
In Zoetermeer lag vanmorgen ook hier en daar een vlokje dus Rosa wilde haar sneeuwschoenen en ski pak aan want dat doen ze in Noorwegen ook als ze naar school gaan. Helaas die liggen nog in Kristiansand. Gelukkig is het hier ook niet echt nodig als het weer slecht is gaan de kinderen niet buitenspelen maar kunnen ze in het gymlokaal terecht.
Dat was het weer voor nu, nog even verder met de noorse les.
Hilsen, 
Alexandra

Huizen kijken

We zijn weer terug in Kristiansand, toch ook wel erg mooi aan de kust. Het is hier stralend mooi weer. 
We gaan huizen bekijken, op de site  Finn.no,  hebben we een aantal huizen geselecteerd in de verschillende wijken van Kristiansand en plaatsen rond de stad. 
We zijn ook op het eiland Flekkerøy geweest. Dit eiland is te bereiken met een tunnel van 2,5 kilometer, de tunnel is erg diep en de helling erg steil (10%). Er is een maximum snelheid van 60 km per uur en helemaal op het laagste punt van de tunnel staat een flitspaal! 
Het eiland ziet er leuk uit maar die tunnel! Toch maar niet gaan wonen dus. 
Na zo’n beetje in alle uithoeken van Kristiansand te zijn geweest is wat ons betreft het oosten van de stad en de dorpen Høvåg en Lillesand het gebied waar we graag willen wonen. Nu nog een geschikt en betaalbaar huis vinden. 
Hilsen Alexandra

Kristiansand

Op maandag is Michel gaan werken en zijn Rosa en ik met de bus naar Kristiansand gegaan. De bushalte is dichtbij, tegenover de school, en er gaan twee bussen per uur naar het centrum. 
Het wachten was wel erg koud, er stond een harde wind. De schoolkinderen waren aan het buitenspelen en Rosa wilde ook wel erg graag op de schommels en in de zandbak. Helaas de bus kwam er al aan. 
In Kristiansand hebben we sneeuwschoenen gekocht, mijn sneeuwschoenen waren stuk gegaan.  Michel had namelijk een verassing voor ons en die had te maken met sneeuw….

Week naar Kristiansand

Op zondag 16 maart zijn we met z’n allen naar Kristiansand gevlogen. We hadden de laatste vlucht van Amsterdam naar Kristiansand en waren rond elf uur bij het huis. Rosa heeft de hele vlucht lekker gekwebbeld en is in de auto ( 10 minuten rijden) in slaap gevallen. 
Op de foto zie je het huis dat we huren. We wonen op de begane grond. De ingang is aan de zijkant tussen de garage en het huis in. 
De huis staat in een woonwijk met allemaal vrijstaande huizen en heel veel kinderen maar daarover later meer.