Verhuizing deel 2

Daarisiedan, de verhuiswagen. Eindelijk komt daar onze eigen zooi weer. De vrachtwagen zou om 8 uur in Lillesand zijn maar stond om 7 uur al onder het keukenraam te ronken. 
Voorzichtig zijn ze naar boven gereden en konden ze voor de deur parkeren. Michel hield in de gaten of het allemaal wel goed ging 🙂

Verhuizing nr 2

Verhuizen?! Gaan we alweer verhuizen? 
Ja, morgen verhuizen we van Kristiansand naar Lillesand. 
Lillesand is een klein dorp ongeveer 30 km van Kristiansand. We kunnen het huis huren tot 1 juni 2010 dus we hoeven na deze verhuizing even niet te denken aan huizen zoeken en dozen inpakken. 
Het is een vrijstaand huis met vier slaapkamers en een garage. Vanuit de woonkamer en het terras hebben we leuk uitzicht op zee. 

Omdat de spullen uit Nederland pas 26 augustus komen moeten we wel nog even kamperen in eigen huis. Als alles geverfd en ingericht is zal ik een foto pagina maken zodat je kan zien hoe het geworden is.  

Verblijfsvergunning

Een leuke foto van Rosa op het strand want bij het immigratie kantoor was telefoneren en fotograferen verboden, niet dat er iets te fotograferen was hoor. 
Op de eerste maandag na aankomst in Kristansand togen wij allen naar het politie bureau alwaar wij ons moeten melden en een verblijfsvergunning moeten aanvragen. Helaas het kantoor van de immigratie dienst was gesloten. Alleen op dinsdag, donderdag en vrijdag open tussen 8:30 en 15:30. Omdat Michel mee moet en dinsdag niet zo goed uitkomt besluiten we op donderdag nogmaals te gaan. 
Michel had in januari geen enkel probleem met de aanvraag dus vol goede moed gaan we donderdag ochtend weer naar het politie bureau. We komen om half tien aan en trekken nummer 34 uit de automaat met volgnummers. De dame achter het loket is een uur aan het werk en is bij nummer 5. Snelle rekensom, we moeten nog zo’n 6 uur wachten voor we aan de beurt zijn! Dan toch maar weer terug naar huis en morgen iets vroeger proberen.
Op vrijdagochtend zet Michel mij om even voor half negen bij het politiebureau af zodat ik alvast in de rij kan staan voor een nummer. De hal staat al helemaal vol mensen en we moeten allemaal met de lift naar de vijfde etage. Er is helaas geen trap anders had ik die mooi naar boven genomen (gerend :-). De lift is te vol en er wil niemand uit dus er gebeurd helemaal niets. Eenmaal boven gekomen snel een nummer gehaald, nummer 19. Dat gaat  dus wel even duren. Gelukkig valt het mee er is een extra loket open en na ongeveer anderhalf uur zijn we aan de beurt. Helaas hebben we niet alle informatie die nodig is bij ons maar we zien er blijkbaar betrouwbaar genoeg uit om een formulier mee te krijgen en thuis in te vullen. Samen met een heleboel kopieen moet het wel weer persoonlijk ingeleverd worden bij de dienst maar dat mag ook aan het ‘snelle’ loket voor informatie aanvragen en Michel hoeft niet mee. 
Snel naar huis en alles invullen zodat we vanmiddag nog kunnen inleveren. 
Samen met Rosa weer naar het politiebureau, helaas het informatie loket is gesloten, weer een nummertje trekken, 43 deze keer en maar weer wachten. De dienst is nog een uur open en ik ben bang dat we niet geholpen gaan worden vandaag. Rosa zit ondertussen op de grond onder het info loket de ene tekening na de andere te maken en vermaakt zich prima.
Half uurtje voor sluitingstijd gaat gelukkig toch de info balie open en na een korte ‘ik ben eerst’ discussie met een Poolse vrouw die net aan kwam wandelen neemt de mevrouw achter het loket onze aanvraag in behandeling. Pffff nu 2 tot 6 weken wachten op de verblijfsvergunning. Weer een stap gezet zullen we maar denken. 

Eerste dagen in Kristiansand

Zo de eerste dagen in Kristiansand zitten er alweer op. We beginnen een beetje bij te komen van de hele verhuisweek en de reis. Michel is naar z’n werk en Rosa en ik brengen onze tijd door in de diverse speeltuintjes in de omgeving. Het is heerlijk weer en we zijn eigenlijk de hele dag buiten. De kinderen uit de straat zijn al om 13:30 uit school en komen dan spelen in de speeltuin en op en rond het voetbal veld. Rosa praat met iedereen en begint door te krijgen dat de kinderen haar niet kunnen verstaan en dat herhalen en harder praten geen zin heeft. Ze wil nu graag Noors leren en vraagt steeds wat ze moet vragen of zeggen tegen de kinderen. Samen komen we een heel eind

We vertrekken

17 mei 2008, een nationale feestdag in Noorwegen! Oja en wij vertrekken met een heel volgeladen (noorse) auto, uitgezwaaid door familie, vrienden en buren naar onze nieuwe woonplaats Kristiansand. 
We moeten nog aardig doorrijden want we zijn eigenlijk een uurtje te laat vertrokken. Heel veel caravans op de weg en regen in Duitsland zorgen ervoor dat we ter hoogte van Hamburg denken dat we de boot in Hirthals nooit op tijd gaan bereiken. De tomtom geeft aan dat we ruim na acht uur ‘s avonds aankomen, we moeten er om kwart voor acht zijn.
Geen tijd meer voor gezellige stops, alleen nog twee supersnelle stops van maximaal 10 minuten. 
In Denemarken lukt het om weer wat vaart te maken en zien we de aankomsttijd op de tomtom terug lopen, dat geeft hoop. ( en de bekeuringen zien we later wel:-) Om tien voor acht staan we bij de boot, gehaald gelukkig we kunnen erop. 
De colorline superspeed is best een leuke boot. We hebben stoelen gereserveerd en kunnen dus lekker zitten en een beetje TV kijken. Rosa kan niet slapen op de stoel en gaat op de grond liggen slapen. 
We arriveren om kwart over twaalf en mogen snel van de boot af, naar de rode zone om de kat in te voeren. Dat was een makkie, even in het dierenpaspoort van Sjakie gebladerd en we mochten door. 

verhuizing

Om 8 uur komt de verhuizer de straat inrijden. Na een rondje door het huis beginnen ze direct de zolder leeg te halen, dat gaat snel! Alle spullen worden zorgvuldig in de container gestapeld, zo heb je nog stoelen om even uit te rusten zo zijn ze weg. 
Rond tien uur even koffie drinken en het huis ziet er zowaar leger uit. Nog snel de douane lijsten invullen met alle losse spullen zoals tafels en stoelen want die blijken ook allemaal genummerd te moeten worden. Rond twee uur is vrijwel alles ingeladen, alleen nog wat spullen uit de schuur en onze bedden. Het lijkt erop dat het niet in 1 container past… na wat schuiven en passen en meten kan de motor nog in de container samen met de rest uit de schuur. De bedden gaan in de aanhanger. We hebben gevraagd of de bedden volgende week gebracht kunnen worden en dat kan, daarom moest dat als laatste. Alle  andere spullen gaan in de opslag bij de verhuizer tot we woonruimte hebben waar het in kan. 
Rosa komt ook weer thuis en heeft het zo te zien super gehad bij Nora, de meiden vinden het maar raar een leeg huis en Rosa vraagt zich af of de WC ook weg is want ze moet heel nodig plassen maar gelukkig de wc is er nog.

Nog 1 nacht op de luchtbedden in het lege huis en dan…..

Inpakken

Na een week inpakken zijn op donderdag de dozen en het plakband op maar de in te pakken spullen nog lang niet allemaal verpakt. De verhuizer neemt morgen extra dozen en tape mee. 
We moeten nu dus wel even stoppen en maken van de gelegenheid gebruik om samen met Marijke uit eten te gaan. We eten heerlijk bij Fratelli’s in Voorburg. 
Rosa is logeren bij Nora en komt vrijdag weer thuis om nog een nacht in het verder lege huis te slapen.